تاريخ : ۱۳٩٤/٦/٩ | ٦:٤٩ ‎ق.ظ | نویسنده : راحیل



م‍ــیفرمود:

ملائک قبـل ازاذان صبح ،

 بـنده هاى خـدا رو به بـهانه هـاى مخـتلف از خـواب بیـدار میکـنن

-تشنگى و...-

 که تـو اون لح‍ـ‍ـظات با خدا حـرف بزنن و نمـاز بخـوونن...

تاکید می‍ـکردند که نخوابیــد بلند بشـید یه وضوء بگیرید ‌
و اگه حـاله یازده رکعـت نمازشب رو نـدارید ،



دو رکعـت نماز بخونی‍ـد بعد بخــوابید

 یا اگه حـال اونـم نداریـد رو به قبله بشیـنید استغفار کنیـد

 که ارزش استغفـار سحــرها بالاست ...

و قرآن هم تاکـید فراوان داشتـه،

یا باز هم اگه حَـاله وضـوء و نمـاز ندارید ،

 تو همـون حال یعنــى تو رختـخواب استــغفار کنید ‌
و به ملائــک سلام کنید و بعـد بخوابید...

و میفــرمود :

هر کســى به جایى رسـید از برکات همیـن لحظات بوده غافل نشوید!


و بعد این شــعر را زمــزمه میفرمود:


"کم ز خروسى مَباش مُشت پَرى بیش نیست

از سر شب تا سحر ذکر خدا میکند" ‌

 

مطمئن نیستم ولی  از مرحوم مجتهدی تهرانی