ما صیدیم و خدا و خوبان خدا صیاد اند.

صید نمی تواند عقب صیاد برود، صیاد باید او را صید کند.

اول خدا و اولیائش با یک تیر نگاه و یک جلوه ی جمالشان ما را شکار می کنند؛

بعد ما را که صید شدیم رها می کنند و ما هم که شیرینی ان تیر را چشیده ایم؛

به دنبال صیاد می دویم.


برچسب‌ها: مرحوم دولابی, خدا